✍️ مهرور بوشهر

*با خاطرات زنده‌ایم*
خواه تلخ باشد و خواه شیرین
خواه گریان باشد و خواه خندان
امروزه باید گنجینه های خاطرات
گذشته را از کوچه پس کوچه های
محلات بوشهر و *کمدها و صندوقهای*
ملیواری قدیم بیرون کشید و برای
نسلهای امروزی که نمی دانند :
*غُراب و غُپی*
*ماشوه و ماچله*
*تشاله و تک تکو*
چیست ؟ واگویه کرد .
*چه کردی مدیریت نادان* ؟
چرا هویت ساحل دریای ما را ( شرق
بوشهر ) *از ما گرفتی* ؟ و هم چشم
شهر و هم چشم ساحل نشینان بوشهر
را *کور کردی* .

دقیقا ۴۵ سال قبل آن روزگارانی را می
گویم که از پشت بام‌ها با *کپر هایی*
مشرف به دریا که واقعا آسمانخراشی
بود برای ما تا نظاره گر دریا و جزیره
های شیف ، عباسک ، علفد‌ون و شیخ
زنگی باشیم .
همان کپرهایی که در یک گوشه ی آن
حبانه ای سفالی پر از آب و در سقفش
قفس بلبلی بود که با ترانه های رادیو
*توشیبای* پدرم با آوازهای ام کلثوم و
عبدالحلیم حافظ هم آواز میشد .
چه صفایی داشت هنگامی که بوی
قلیه ماهی تا هفت خانه میرفت و
همه همسایه ها در سفره های همدیگر
مشترک بودند .

چه صفایی داشت هنگامی که کشتی
های تجاری برای پهلو گرفتن *فیدوس*
کنان ( بوق زنان ) وارد کانال اسکله می
شدند.
چه کردی روزگار با *سکوت و نجابت* ما
که اینهمه زیبایی را به پلیدی و زشتی
تبدیل کردی ؟!

کجای دنیا سراغ دارید که بخاطر سه
اداره بندر ، شیلات و نفت زیبایی شهر
که همان ساحل دریایش است *حصار*
کشی کنند و چشم بینای شهر را *کور*
کنند ؟!
غُراب ⬅️کشتی
غُپی ⬅️آب عمیق
ماچله ⬅️ غذای صیاد
ماشوه ⬅️قایق چوبی
تشاله و تک تکو ⬅️ کشتی های
کوچک چوبی که از قایق بزرگ‌ترند
ادامه دارد ۰