فرصتی دست داد تا خدمت استاد حبیب سیروس یکی از اصحاب ادب و قلم استان بوشهر شخصیتی متواضع، فرهیخته و مأنوس با فرهنگ و هنر رسیده و با ایشان گفتگویی داشته باشیم.
مشروح این گفتگو بشرح ذیل خدمت علاقمندان به بوشهر و فرهنگ و ادب کشور تقدیم می گردد.
نصیر بوشهرآنلاین:
جناب استاد سیروس جنابعالی یکی از چهره های موفق فرهنگی و ادبی بوشهر کوی رونی (رایان) می باشید و با شاعران بزرگ همچون زنده یادان محمد بیابانی و محمد حسن آرش نیا سابقه همکلاسی، دوستی و هم محله ای داشته اید، یادشان بخیر و گرامی باد.
علاقمندیم از دوران کودکی و از زادگاه تان و مدارس و معلمان تان بشنویم و خودتان را برای خوانندگان محترم نصیر بوشهرآنلاین معرفی فرمائید؟
استاد سیروس:
با عرض ادب خدمت دست اندرکاران وزین نصیر بوشهر آنلاین که یکی از رسانه های پیشتاز در معرفی چهره های ادبی این خطه ادب خیز می باشد، و حضور یکان یکان شعرا، نویسندگان و ادب دوستان استان ادب پرور بوشهر، جا دارد یادی کنیم از مانا حسن لاوری که یکی از اوتاد این رسانه نصیر بوشهر زرین قلم بود. یاد و نامش زنده و گرامی باد.
این جانب حبیب سیروس در فروردین سال ۱۳۲۸ چشمم به طبیعت سرسبز و زیبای محله رایان ( رونی ) روشن و برای اولین بار شراره طلائی خورشید را بر گونه های خود احساس کردم .
شش سال دوره ابتدائی را در دبستان پور سینای امام زاده در کنار مرحوم محمد بیابانی شاعر و محلی سرای خوش ذوق سپری نمودم، این همنشینی برای سه سال سیکل اول نیز در دبیرستان اخوت بهمنی ادامه یافت، مضاف بر این همانطور که بیان داشتید با زنده یاد استاد حسن آرش نیا هم محله ای و در سال های کودکی و نوجوانی همسایه دیوار به دیوار بودیم و ایشان هم استعداد و ذوق وصف ناپذیری در ادبیات داشتند.
همچنین مهم تر اینکه افتخار شاگردی دو نفر از اساتید عرصه ادبیات شهرمان را به دوش می کشم، نیمای جنوب، مرحوم محمدرضا نعمتی زاده شاعر و یکی از دبیران فرهیخته دهه چهل و مرحوم علی باباچاهی شاعر آوانگارد، پژوهشگر و نویسنده نام آشنا که صاحب چندین جلد کتاب است.دوران متوسطه را در دبیرستان داریوش کبیر شهر بوشهر در خدمت این دبیر ادیب به پایان رساندم .
نصیر بوشهرآنلاین:
جناب استاد سیروس، رونی یا (رایان) یکی از مناطق تاریخی و پر خاطره مردم بوشهر است اگر امکان دارد در باره این منطقه توضیحاتی برای علاقمندان بفرمائید سپاسگزار هستیم؟
استاد سیروس:
اعتبار و شهرت این آبادی سرسبز و زیبا علاوه بر مردم شریف و عزیز آن، همجواری آن با سه مجموعه بسیار معتبر تاریخی با باغاتی آراسته از درختان شاخص، گل های رنگارنگ و زمین های مستعد کشاورزی بود که می توان به ساختمان عمارت هائیکی، چاه باغ ( چه باغ ) و بنای بسیار زیبای سبزآباد که از ساختمان‌های مورد استفاده نیروی دریائی بود که بین این سه مجموعه تنها مجموعه ای است که هنوز در اختیار نیروی مذکور می باشد و دست نخورده باقی مانده اشاره کرد .
در خصوص موقعیت و خصوصیات این سه اثر تاریخی در کتاب ” هیچ جا اینجا نمی شود ” به تفصیل شرح داده ام .
و البته یکی از جلوه های آسمانی این دیار رویائی ، انسان های زلال و شفافی بودند که درب خانه هایشان پیوسته روی هم باز بود تا بدین طریق تصویر مهربانی را در کوچه های محل و حتی سنگ سنگ خانه های خشتی خود به تصویر بکشند . یادشان بخیر و گرامی می داریم .
نصیر بوشهرآنلاین:
به یکی از آثار تان که کتاب «هیچ جا اینجا نمی شود» اشاره فرمودید. شما بجز کتاب مذکور ظاهراً آثار دیگر هم دارید لطفاً در باره آنها برای خوانندگان محترم نصیربوشهر آنلاین توضیح بفرمائید تشکر داریم؟
استاد سیروس:
اولین مجموعه اشعار اینجانب که اغلب شعر کلاسیک و بیشتر غزل و مثنویست در سال ۱۳۷۰ تحت عنوان ” صدای پای بهشت ” توس%B