محمد بحرینیان پژوهشگر توسعه معتقد است اقتصاد ایران در ساختار فعلی تصمیم‌گیری در حال از دست دادن فرصت‌های توسعه است و باید ساختارهای تصمیم‌گیری متناسب با شرایط روز و ذخیره دانایی این مملکت دستخوش تغییر شوند.

اقتصاد ایران سال سختی را پشت سر گذاشته است. وقوع دو جنگ و در کنار سیاست اصلاح ارز ترجیحی در دی ماه سبب شده است لنگر تورم در ایران بار دیگر در رود و تورم به سطوح بالاتری برود. این اتفاق البته منجر به گسترش فقر در اقتصاد ایران شده است. محمد بحرینیان معتقد است گسترش فقر می‌تواند زمینه را برای توقف فرایند توسعه در کشور فراهم کند چرا که فقر چون دیواری برابر توسعه ظاهر می‌شود.

این کارشناس و پژوهشگر توسعه با حضور در کبا اشاره به تبعات دو جنگ اخیر گفت: نکته‌ی مهم این است که اقتصاد ایران درگیر بحران‌های بسیار جدی است. اما باید ببینیم از پس جنگ هشت ساله ما فهمیدیم که با اقتصاد باید چکار کنیم؟

این پژوهشگر اقتصادی گفت: اقتصاد ایران نیز مانند سایر بخش‌های کشور درگیر سوءمدیریت است چرا که با عدم اهلیت حرفه‌ای در مناسب تصمیم‌گیری روبرو هستیم. در ضمن از تجربیات جنگ هشت ساله نیز به درستی برای سامان‌دهی وضعیت اقتصادی بهره نبردیم.
باید فکری به حال بحران فقر کرد

او با اشاره به این‌که آماری را استخراج کرده است که وضعیت فقر را در کره‌ی جنوبی و چین نشان می‌دهد، می‌گوید: آمارهای رسمی نشان از آن دارد که فقر در این دو کشور به شدت کاهش یافته است. البته هیچ‌گاه نمی‌شود فقر را به طور کامل از میان برد اما می‌شود آن را کاهش داد .حال با همین وضعیت بیایید آمارهای رسمی ایران را ببینید. دولت چهاردهم به همراه بودجه سال 1405 چهار جلد اسناد پشتیبان گذاشته و در همان اسناد پشتیبان اعلام شده است که فقر از محدوده‌ی 17 درصد در سال 1385 به حدود 36 درصد در سال 1403 رسیده که احتمالا حالا این نرخ دستخوش افزایش شده است.

بحرینیان گفت: نه فقط در کره جنوبی و چین که در مالزی و سنگاپور و تایوان و ژاپن هم فقر کاهشی بوده است حالا چرا این اتفاق افتاده؟ چون این کشورها مانند غرب فهمیدند نقطه‌ی شروع کاهش فقر توسعه‌ی صنعت فناورانه است و ما این را درک نکردیم. نتیجه این شده که از سال 1385 و همزمان با افزایش شدید درامدهای نفتی ما شاهد گسترش فقر بودیم.

این پژوهشگر توسعه گفت: علت این است که ما در باتلاق شرکت‌های کوچکی گیر کردیم که اصلا بودجه‌ای برای تحقیق و توسعه ندارند و دولت و مجلس هم به فکر این موضوع نیستند. در کشورهای معجزه‌گر آسیایی شرکت‌های بزرگ تاسیس می‌شود و شرکت‌های کوچک زیر مجموعه‌ی ان می‌شوند اما در ایران کوچک ماندن شرکت‌ها سبب شده است که این شرکت‌ها تبدیل به ارزخوار و از بین برنده‌ی منابع شوند.

او گفت: هر روز در این کشور مجوزی صادر می‌شود و کارخانه‌ای تاسیس می‌شود. مگر می‌شود 144 شرکت داروساز داشت و یک شرکت دارویی 350 دارو را تولید کند. واقعا با این همه کارخانه‌ی فولاد چرا باید سال‎ها ریل آهن از خارج وارد شود. باید درک کنیم اشتباهاتمان چیست. این نقطه‌ طلایی اصلاح است.

با جامعه فقیر به توسعه نمی‌رسیم

او در پاسخ به این سئوال که افزایش فقر و فقیر شدن طبقه‌ی متوسط چه تاثیری بر فرآیند توسعه در کشور خواهد گذاشت؟ گفت: معلوم است که فقر چون دیواری برابر توسعه عمل می‌کند. هیچ کشوری نمی‌تواند بدون داشتن طبقه‌ی متوسط به توسعه برسد. جمعیت فقیر خودش ضد توسعه است. بالاخره ما درگیر تحریم بودیم اما علیرغم تحریم می‌شد ما رشدی در محدوده دو درصدی داشته باشیم .

بحرینیان گفت: سال‌هاست درگیر بودن با عوامل برونزا مثل قیمت نفت بحران را تشدید کردیم. آمارهای نشان یم‌دهد از سال 38 تا سال 1349 رشد اقتصادی ایران بالا بوده است اما با کنار رفتن گروه عالیخانی، رشد ما به طور متوسط به دو درصد رسید و در همین دوره کشورهای دیگر بین هشت درصد تا ده درصد رشد را تجربه کردند و پیش رفتند. همین حالا باید به سرعت با تصمیم‌گیری درباره‌ی اولویت‌های صنعتی تن داد به مرگ برخی صنایع که روزگارشان گذشته است. در این صورت می‌شود به توسعه فکر کرد و فرصت‌های تازه را از دست نداد.

خبر آنلاین