✍بهرام نکیسا.
محرم و عاشورا یاد آور حرکت بزرگ و تاریخی و اصلاحی امام حسین (ع) در سال ۶۱ هجری در برابر انحراف بوجود آمده در دین اسلام است.
حرکت اصلاحی و شهادت امام حسین (ع) اسلام را زنده کرد.
مسئولیت و رسالت مهم و تاریخی بواسطه پیام حرکت اصلاحی امام حسین (ع) همواره متوجه همه انسان ها بویژه مسلمانان و حکمرانان در برابر انحرافات، اشتباهات، فسادها و بدعتها می باشد.
این سوال وجود دارد که در پنجاه سال پس از رحلت پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) در جامعه اسلامی چه اتفاقی افتاده بود که امام حسین (ع) تربیت یافته مکتب اسلام و آن حضرت، به شهادت رسیدند.
در جامعه ای که امام حسین (ع) و یارانش به شهادت رسیدند، آموزه های قرآن و اسلام و حقوق و رفاه شهروندی نادیده گرفته می شد و توصیه ها و دستورات مهم دینی همچون امر به معروف و نهی از منکر، راستگویی، برابری، مساوات و عدالت فراموش گردیده بود. از حقیقت دین اسلام و حفظ کرامت انسانی و اقامه عدل در جامعه نشانی نبود.
دروغ، توجیهی گری، آمار و آدرس غلط دادن، تحجر، جهل و دنیا طلبی در بین حاکمان و دستگاه حکمرانی معاویه و بعد از او، یزید، رواج داشت. مدیر و حکمران نالایقی چون یزید بن معاویه بر امت اسلام بدون توجه به آموزه های اسلامی و انسانی حکومت می نمود.
شهادت امام حسين (ع) در عاشورا نتیجه جابجایی جایگاه‌ها در جامعه بود. آنجا که باطل لباس حق برتن می‌نماید و حق بدلیل پیروی از قرآن و نهج‌البلاغه، سلامت و راستگویی و درستی، به شهادت می رسد.
آنهائی که در روز عاشورا و در کربلا در برابر امام حسین (ع) صف آرایی نمودند و ایشان و یاران و همراهان با وفایش را به شهادت رسانیدند خوب می دانستند که ایشان بر حق و سخنانش بر مبنای قرآن است، اما چون شکم هایشان از لقمه های حرام پر شده بود، راه را بر امام حق و حقیقت و منادی عدالت و آزادی بستند و برای به شهادت رسانیدن ایشان و یاران با وفای آن امام مصلح مسابقه گذاشتند و حتی برای این رفتار ناشایست خود توجیهات درست کردند. توجیهات وسیله و موجب نادیده گرفتن حق الناس، انحرافات و فساد و جنایات می گردد.
حضرت محمد (ص) پیش از رحلت خود فرموده بودند:
«من در میان شما دو امانت نفیس و گرانبها می‌گذارم یکی کتاب خدا قرآن و دیگری عترت و اهل بیتم. تا وقتی که از این دو تمسک جویید، هرگز گمراه نخواهید شد و این دو یادگار من هیچ‌گاه از هم جدا نمی‌شوند. تا کنار چشمه کوثر بر من وارد شوند».
نسل تربیت شده توسط معاویه در دوران حکومت پسرش یزید در روز عاشورا سال ۶۱ هجری در کربلا به نام دین در برابر یکی از دو یادگار گران بهای پیامبر اسلام (ص)، امام حسین (ع) قرآن ناطق، صف آرایی نمودند.
امام حسین (ع) در راه اصلاح انحراف در دین و مبارزه با بی عدالتی، ظلم، فساد و دستگاه و سازمان مرید پرور و بله قربان گوی اموی به شهادت رسید.
هر زمان در جامعه ای زمینه گفتگو و سخن گفتن در بین شهروندان و مردم و حاکمان و بالعکس وجود نداشته باشد و یا از بین برود، مقدمه بوجود آمدن فساد، استبداد و بحران در جامعه خواهد بود. امام حسین (ع) با یک چنین جامعه و حکمرانانی مواجه بودند که اقدام و اراده به اصلاح انحرافی که در دین و جامعه بوجود آمده بود، نمودند.
امام حسین (ع) هنگام خروج از مدینه خطاب به برادرشان محمد حنفیه می فرمایند:
«من برای سرکشی و خوشگذرانی و فساد و ستم خارج نشدم؛ بلکه فقط برای اصلاح امّت جدّم خارج شدم و تصمیم گرفته ام امر به معروف و نهی از منکر کنم و سیره جدّم و پدرم علی بن ابی طالب (ع) را دنبال نمایم».
در وصیت امام حسین (ع) سه پیام کلیدی و مهم وجود دارد:
«اول؛ “إنَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلَاحِ”؛ امام حسین (ع) برای اصلاح امور قیام کرد؛ زیرا انحرافاتی در برداشت از دین شکل گرفته بود که دودش به چشم مردم و دینداران می‌رفت.
دوم، “أُرِیدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَنْهَی عَنِ الْمُنْکَرِ”؛ حرکت امام حسین (ع) در راستای امر به معروف و نهی از منکر بود.
سوم؛ “وَ أَسِیرُ بِسِیرَةِ جَدِّی رَسُولِ اللَّهِ وَ أَبِی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ”؛ یعنی خود را به سیره جدم رسول الله و پدرم امیرالمؤمنین علی(ع) مقید کرده ام».
اصلی ترین ماموریت و هدف پیامبران الهی و ائمه اطهار (ع) از سوی خداوند متعال دعوت مردم به توحید و فراهم نمودن شرایط برای برقراری و اجرای عدالت در جامعه، توسط خود مردم برای ایجاد نظم و امنیت می باشد.
قرآن مجید در سوره حدید آیه ۲۵ می‌فرماید:
«لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ
همانا ما پیامبران خود را با دلایل روشن فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو [ی تشخیص حق از باطل] نازل کردیم تا مردم به عدالت بر خیزند».
پیام و سخنان مصلحانه امام حسین (ع) نباید در ایام سوگواری ایشان کم رنگ و گم گردد.
«جهان یکسره فریاد می‌شد
اگر روضه خوان‌ها
حرفهایت را می‌شمردند
نه زخم‌هایت را !».
( نامه‌های کوفی اثر سعید بیابانکی)
بشریت، بویژه جوامع اسلامی محتاج امام حسین مصلح است نه امام حسین مظلوم! هر چند که مظلومیت، خود تاوان اصلاح گری است!!
ایام سوگواری سالروز شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و یاران با وفایش بر عموم مسلمانان، شیعیان و آزادگان و علاقمندان به آن حضرت تسلیت عرض می شود.